Informatie van artsen en specialisten
E-mail adres: info@franshoek.info
E-mail adres: info@franshoek.info
Diverse leervideo's met informatie en lezingen Cellulaire Gezondheid
Info Astma, Paradontitus
en Tinnitus (Oorsuizen)
Info Gezonde voeding
Ervaringen van patienten
Info Rath International
"Gezondheid voor iedereen"
Interessante links en video's
Info Astma, Paradontitus
en Tinnitus (Oorsuizen)
Info Gezonde voeding
Ervaringen van patienten
Info Rath International
"Gezondheid voor iedereen"
Interessante links en video's
Terug naar home pagina
Info Dr. Matthias Rath
Dr. Aleksandra Nietzwicki
Dr. Waheed Roomi
Dr. Vadim Ivanov
Dr. Shiring Netke
Info micro-voedingstoffen
Info Cellulaire geneeskunde
Info dr. Rath over Kanker
Info Hart- en Vaatziekten
Info Diabetus Mellitus
Info Hogebloeddruk Migraine
Info Reumaziekten
Info Dr. Matthias Rath
Dr. Aleksandra Nietzwicki
Dr. Waheed Roomi
Dr. Vadim Ivanov
Dr. Shiring Netke
Info micro-voedingstoffen
Info Cellulaire geneeskunde
Info dr. Rath over Kanker
Info Hart- en Vaatziekten
Info Diabetus Mellitus
Info Hogebloeddruk Migraine
Info Reumaziekten
Wat kun je zelf met Cellulaire geneeskunde.
Informeer uw arts, het kan je leven redden.
Informeer uw arts, het kan je leven redden.
In dit boek "Waarom dieren geen hartinfarct krijgen ......maar mensen wel" lees je, waardoor hartzwakte ontstaat.
Wat je zelf kunt doen bij hartzwakte.
Klik op de link
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/waaromboek_deel_01.pdf
Wat je zelf kunt doen bij hartzwakte.
Klik op de link
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/waaromboek_deel_01.pdf
Deel twee van dit boek Klik op de link
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/waaromboek_deel_02.pdf
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/waaromboek_deel_02.pdf
Nieuw: video basiscursus hartzwakte
Lezing van dr. Rath te Standfort Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/palo_alto_2002_05_may_04.html
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/palo_alto_2002_05_may_04.html
De fatale gevolgen bij onvoldoende behandeling van hartzwakte
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/wetenschap/cellulaire_geneeskunde/hartfalen/cellulair_geneeskunde_onderzoek.html
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/wetenschap/cellulaire_geneeskunde/hartfalen/cellulair_geneeskunde_onderzoek.html
Lezing te Chemnitz
Hartinfarct is een vroege vorm van scheurbuik
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/chemnitz.html?page=3
Overwinning op de hartdood
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/chemnitz.html?page=4
Hartinfarct is een vroege vorm van scheurbuik
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/chemnitz.html?page=3
Overwinning op de hartdood
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/chemnitz.html?page=4
Lezing te Almelo
Thesen voor de bevrijding van de mensheid van de huidige volksziekten Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/almelo.html?page=3
Miljoenen mensen zijn onwetend met betrekking tot hun gezondheid.
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/almelo.html?page=4
U leest hier de geheime code taal van de geneeskunde.
Thesen voor de bevrijding van de mensheid van de huidige volksziekten Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/almelo.html?page=3
Miljoenen mensen zijn onwetend met betrekking tot hun gezondheid.
Klik op de link
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/nieuws/lezingen/almelo.html?page=4
U leest hier de geheime code taal van de geneeskunde.
Video over hart- en vaatziekte Klik op de link
http://www.dr-rath-gesundheitsallianz.org/videos/aufbaukurs/lehrvideo_herz-kreislauf-erkrankungen.html
http://www.dr-rath-gesundheitsallianz.org/videos/aufbaukurs/lehrvideo_herz-kreislauf-erkrankungen.html
Video over hartzwakte
Klik op de link
http://www.dr-rath-gesundheitsallianz.org/videos/aufbaukurs/lehrvideo_herzschwaeche.html
Klik op de link
http://www.dr-rath-gesundheitsallianz.org/videos/aufbaukurs/lehrvideo_herzschwaeche.html
Patiënten schrijven over hun ervaringen met de cel-vitaalstoffen van dr. Rath. Klik op de link
http://www.patientenbund.org
http://www.patientenbund.org
Boek met vragen en antwoorden over cellulaire geneeskunde
Klik op de link
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/vragen_antwoorden.pdf
Klik op de link
http://www.dr-rath-gezondheidsalliantie.org/pdf-files/boeken_brochures/vragen_antwoorden.pdf
Wist u, dat reguliere medicijnen vaak met bijwerkingen uw klachten onderdrukken, doch u niet zullen genezen omdat b.v. 98 % van de reguliere medicijnen in Duitland geen bewezen heelwerking hebben.
Hou er rekening mee dat polifarmacie (te veel medicijnen) ook u kan treffen omdat dit de vierde doodsoorzaak is geworden door de behandelingen van reguliere geneeskunde.
Wist u, dat geen bijwerkingen bekend zijn en niemand overleden is aan het gebruik van deze natuurlijke cel-vitaalstoffen van dr. Rath.
Hoewel deze cel-vitaalstoffen uw leven kunnen redden is het bij wet verboden u hier de namen te schrijven van de te gebruiken producten en doseringen, omdat ik geen arts ben.
U kunt zonder enige verplichtingen en zonder kosten meer informatie aanvragen bij de fa. Rath Health Programs B.V. te Heerlen. Tel. 04570-111112
U kunt dit consulentenwerk steunen door ons ID nr. 397273031 hierbij te noemen, bij voorbaat dank.
Wij wensen u hierbij een betere gezondheid toe.
Hou er rekening mee dat polifarmacie (te veel medicijnen) ook u kan treffen omdat dit de vierde doodsoorzaak is geworden door de behandelingen van reguliere geneeskunde.
Wist u, dat geen bijwerkingen bekend zijn en niemand overleden is aan het gebruik van deze natuurlijke cel-vitaalstoffen van dr. Rath.
Hoewel deze cel-vitaalstoffen uw leven kunnen redden is het bij wet verboden u hier de namen te schrijven van de te gebruiken producten en doseringen, omdat ik geen arts ben.
U kunt zonder enige verplichtingen en zonder kosten meer informatie aanvragen bij de fa. Rath Health Programs B.V. te Heerlen. Tel. 04570-111112
U kunt dit consulentenwerk steunen door ons ID nr. 397273031 hierbij te noemen, bij voorbaat dank.
Wij wensen u hierbij een betere gezondheid toe.
Info Hartzwakte/Hartritmestoornissen
Wat kan cellulaire geneeswijze betekenen bij hartzwakte en hartritmestoornissen.
Hart en bloedsomloop.
Het is een hol, gespierd orgaan dat midden in de borstkas ligt. Het is opgedeeld in twee helften namelijk een rechterhelft en een linkerhelft. Beide helften zijn weer opgedeeld in twee onderdelen, een boezem en een kamer. De rechterboezem is door middel van een klep verbonden met de rechterkamer is op dezelfde wijze verbonden met de linkerkamer. Het hart is in feite een pomp. Door samen te knijpen wordt het bloed via de slagaderen naar het lichaam of de longen gestuwd. De voornaamste functie van het hart zijn zuurstofvoorziening van het lichaam en het verwijderen van afvalprodukten (kooldioxide). Kort samengevat doet het hart dit door het zuurstofarme bloed uit het lichaam op te vangen en dit naar de longen te pompen, waar het zuurstof opneemt en kooldioxyde afgeeft. Dit zuurstofrijke bloed komt dan weer vanuit de longen in het hart terecht en wordt vervolgens door het hart naar alle weefsels van het lichaam gepompt.
Hartzwakte
Hartzwakte is een ernstige ziekte waarbij de hoeveelheid bloed, die het hart per minuut rondpompt (het hartminuutvolume) onvoldoende is om in de normale behoefte van het lichaam te voorzien.
Het hart is dus onvoldoende in staat zijn werk te doen. Hartzwakte komt vooral bij ouderen voor, omdat zij vaker aan ziekten lijden die tot hartzwakte leiden. Hoewel de aandoening geleidelijk verergert, kunnen mensen jarenlang leven met hartzwakte. In Nederland worden jaarlijks ongeveer 50.000 nieuwe gevallen geconstateerd.
Oorzaken.
Elke ziekte die de werking van het hart of de bloedsomloop verstoort, kan tot hartzwakte leiden. Enkele voorbeelden zijn ziekten die de hartspier aantasten, waardoor deze minder goed kan samentrekken en dus minder bloed kan rondpompen, hartklepafwijkingen, die de doorstroming van het bloed binnen het hart of van het hart naar de slagaders kunnen belemmeren en hartritmestoornissen, waardoor het hart minder efficiënt pompt.
Behandeling.
In de reguliere geneeskunde bestaat de behandeling uit het mogelijk maken van lichamelijk activiteit en het vergroten van de duur en kwaliteit van leven. We onderscheiden drie verschillende benaderingen. Ten eerste de behandeling van de achterliggende oorzaak, bijvoorbeeld het operatief verhelpen van een lekkende hartklep of een abnormale verbinding tussen de hartholten. Ten tweede het wegnemen van versterkende factoren. Hartzwakte wordt namelijk versterkt door roken, een dieet met te veel zout, overgewicht, overmatig alcoholgebruik en extreme omgevingstemperatuur.
Tot slot de behandeling met medicijnen zoals, vochtafdrijvende middelen die de urineproductie bevorderen, digoxine, dat ervoor zorgt dat de hartslag krachtiger wordt en dat een snelle hartslag wordt vertraagd en ACE remmers die de bloedvaten verwijden.
Prikkelgeleiding.
Normaal gesproken wordt elke hartslag op gang gebracht door een elektrische prikkel, een stroomstootje dat in het hart zelf wordt opgewekt. Dit gebeurt in de sinusknoop, een plek in de rechterboezem. De sinusknoop zorgt ervoor dat de boezems samentrekken. Vervolgens wordt het stroomstootje doorgegeven aan de atrioventriculaire knoop of AV-knoop. Vervolgens wordt de elektrische stroom via een bundel (van His) doorgegeven aan de kamers. De AV-knoop is belangrijk voor het hartritme: de kamers mogen niet te snel na de boezems samentrekken, omdat het bloed dan niet genoeg tijd heeft om van de boezems naar de kamers te stromen. De AV-knoop houd de elektrische impuls daarom even vast, zodat de kamers precies op het goede moment samentrekken.
In rust maakt het hart ongeveer 60 tot 80 pompslagen per minuut. Bij inspanning kan dat oplopen tot 160 of 180 slagen per minuut. Tijdens de slaap kan het hartritme dalen tot zo'n 30 à 40 slagen per minuut.
Hartritmestoornissen
Er kan iets aan de hand zijn met het ritme of het tempo waarin het hart pompt. In dat geval is er iets mis met de elektrische stroom die het hart doet samentrekken. We spreken dan van een hartritmestoornis of aritmie.
Het hart trekt of te snel of te langzaam samen of de boezems en de kamers trekken niet in de juiste volgorde samen. Er zijn vele hartritmestoornissen die volledig kunnen verschillen in ontstaanswijze, behandelingswijze en betekenis voor de gezondheid. Sommige ritmestoornissen zijn geheel onschuldig en andere juist levensgevaarlijk.
Oorzaken.
Elke type ritmestoornis heeft zijn eigen oorzaak. Kleine ritmestoornissen kunnen ontstaan als gevolg van overmatig alcohol- of tabaksgebruik, stress of inspanning.
Andere oorzaken kunnen zijn:
- een overactieve of juist te trage schildklier,
- bepaalde geneesmiddelen,
- een bepaalde hartziekte, bijvoorbeeld een afwijking in de hartklepwerking of hartzwakte.
Ritmestooringen kunnen echter ook optreden zonder aanwijsbare oorzaken.
Behandeling.
De meeste hartritmestoornissen veroorzaken geen symptomen en tasten ook de pompfunctie van het hart niet aan, waardoor ze dus weinig of geen risico opleveren. Toch worden mensen vaak bang als ze dergelijke ritmestoornissen bij zichzelf waarnemen. Als de patiënt weet dat ze onschuldig zijn, kan dat al voldoende geruststellen. Soms kunnen de stoornissen verminderen of verdwijnen wanneer alcoholgebruik en zware inspanning worden vermeden. Hartritmestoornissen die ondraaglijke symptomen veroorzaken of die gevaar voor de gezondheid opleveren kunnen worden bestreden met geneesmiddelen (antiritmische middelen). Ook kan de functie van het prikkelcentrum van het hart zelf worden overgenomen door een elektronische pacemaker. Soms is het mogelijk een afwijkend hartritme te corrigeren door het hart een elektrische schok te geven (cardioversie). Tot slot kunnen bepaalde stoornissen worden opgeheven door middel van een operatie of een andere ingreep, bijvoorbeeld een bypassoperatie bij vernauwende aderen.
Cellulaire geneeskunde
Hartzwakte en hartritmestoornissen kunnen mede worden veroorzaakt en verergerd door een tekort aan vitamine die zorgen voor de nodige bio-energie voor miljoenen hartspiercellen.
Bij hartzwakte leidt dit tekort tot een relatief lage bloeddruk en een verminderde doorbloeding van de organen. Hierdoor vindt er een onvoldoende toevoer aan het lichaam van zuurstof en voedingsstoffen plaats. De gevolgen daarvan zijn kortademigheid, oedeem en vermoeidheid. Bovendien werken de nieren, die overtollig vocht uit het lichaam naar de urine moeten filteren, door een lage bloeddruk en verminderde doorbloeding minder goed. Om het overtollige vocht toch af te voeren schrijven artsen vaak plaspillen voor. Dit is het begin van een vicieuze cirkel. Diuretische middelen voeren naast vocht namelijk ook de in wateroplosbare B-vitaminen en vitamine C af.
Hierdoor ontstaat een groter tekort aan vitaminen en andere voedingsstoffen.
Wanneer er toch diuretica gebruikt moeten worden, is het dus van grootbelang de behandeling aan te vullen met vitaminen en andere voedingsstoffen.
Bij hartritme stoornissen is er sprake van een stoornis in het gebied waaruit de elektrische prikkels voor de samentrekking van het hart uitgaan. Dit kan mede veroorzaakt worden door een tekort aan bio-energie in miljoenen hartspiercellen die de elektrische impulsen voor de hartslag regelen.
De cellulaire geneeskunde richt zich dan ook op de verzorging van deze miljoenen hartspiercellen met voldoende bio-energie, zodat het hart goed kan functioneren.
Welke bio-energiestoffen zijn belangrijk?
Vitamine C is onder andere nodig voor de produktie van carnitine in het lichaam, het zorgt voor stabiliteit van de aderwanden, het levert energie voor de stofwisseling van elke cel en het is een belangrijke antioxidant.
Vitamine E is eveneens een belangrijke antiioxidant en van belang voor een goede doorbloeding.
B-vitaminen zijn de energiedragers van de celstofwisseling, in het bijzonder voor de hartspiercellen en zijn nodig voor een goede werking van het zenuwstelsel.
NB: Mensen die diuretica gebruiken, kunnen snel een tekort aan B-vitaminen krijgen.
Coënzyn Q10 is het belangrijkste ademhalingsenzym voor de stofwisseling van elke cel. Vooral in het hartspierweefsel is dit enzym belangrijk voor het beschikbaar maken van bio-energie, aangezien de hartspier door voortdurende arbeidsprestatie veel energie verbruikt. Verder heeft het een belangrijke werking als antioxidant.
Taurine is een aminozuur en is nodig voor een goede zenuwfunctie en stofwisseling. Een tekort aan taurine wordt vaak gevonden bij hartzwakte.
Carnitine is een aminozuur dat een belangrijke rol speelt bij de vetstofwisseling. Hierbij wordt vet omgezet in een voor de cel bruikbare vorm van energie (bio-energie). Deze energie is nodig om miljoenen cellen en dus ook de hartspiercellen goed te laten functioneren.
Wat kan cellulaire geneeswijze betekenen bij hartzwakte en hartritmestoornissen.
Hart en bloedsomloop.
Het is een hol, gespierd orgaan dat midden in de borstkas ligt. Het is opgedeeld in twee helften namelijk een rechterhelft en een linkerhelft. Beide helften zijn weer opgedeeld in twee onderdelen, een boezem en een kamer. De rechterboezem is door middel van een klep verbonden met de rechterkamer is op dezelfde wijze verbonden met de linkerkamer. Het hart is in feite een pomp. Door samen te knijpen wordt het bloed via de slagaderen naar het lichaam of de longen gestuwd. De voornaamste functie van het hart zijn zuurstofvoorziening van het lichaam en het verwijderen van afvalprodukten (kooldioxide). Kort samengevat doet het hart dit door het zuurstofarme bloed uit het lichaam op te vangen en dit naar de longen te pompen, waar het zuurstof opneemt en kooldioxyde afgeeft. Dit zuurstofrijke bloed komt dan weer vanuit de longen in het hart terecht en wordt vervolgens door het hart naar alle weefsels van het lichaam gepompt.
Hartzwakte
Hartzwakte is een ernstige ziekte waarbij de hoeveelheid bloed, die het hart per minuut rondpompt (het hartminuutvolume) onvoldoende is om in de normale behoefte van het lichaam te voorzien.
Het hart is dus onvoldoende in staat zijn werk te doen. Hartzwakte komt vooral bij ouderen voor, omdat zij vaker aan ziekten lijden die tot hartzwakte leiden. Hoewel de aandoening geleidelijk verergert, kunnen mensen jarenlang leven met hartzwakte. In Nederland worden jaarlijks ongeveer 50.000 nieuwe gevallen geconstateerd.
Oorzaken.
Elke ziekte die de werking van het hart of de bloedsomloop verstoort, kan tot hartzwakte leiden. Enkele voorbeelden zijn ziekten die de hartspier aantasten, waardoor deze minder goed kan samentrekken en dus minder bloed kan rondpompen, hartklepafwijkingen, die de doorstroming van het bloed binnen het hart of van het hart naar de slagaders kunnen belemmeren en hartritmestoornissen, waardoor het hart minder efficiënt pompt.
Behandeling.
In de reguliere geneeskunde bestaat de behandeling uit het mogelijk maken van lichamelijk activiteit en het vergroten van de duur en kwaliteit van leven. We onderscheiden drie verschillende benaderingen. Ten eerste de behandeling van de achterliggende oorzaak, bijvoorbeeld het operatief verhelpen van een lekkende hartklep of een abnormale verbinding tussen de hartholten. Ten tweede het wegnemen van versterkende factoren. Hartzwakte wordt namelijk versterkt door roken, een dieet met te veel zout, overgewicht, overmatig alcoholgebruik en extreme omgevingstemperatuur.
Tot slot de behandeling met medicijnen zoals, vochtafdrijvende middelen die de urineproductie bevorderen, digoxine, dat ervoor zorgt dat de hartslag krachtiger wordt en dat een snelle hartslag wordt vertraagd en ACE remmers die de bloedvaten verwijden.
Prikkelgeleiding.
Normaal gesproken wordt elke hartslag op gang gebracht door een elektrische prikkel, een stroomstootje dat in het hart zelf wordt opgewekt. Dit gebeurt in de sinusknoop, een plek in de rechterboezem. De sinusknoop zorgt ervoor dat de boezems samentrekken. Vervolgens wordt het stroomstootje doorgegeven aan de atrioventriculaire knoop of AV-knoop. Vervolgens wordt de elektrische stroom via een bundel (van His) doorgegeven aan de kamers. De AV-knoop is belangrijk voor het hartritme: de kamers mogen niet te snel na de boezems samentrekken, omdat het bloed dan niet genoeg tijd heeft om van de boezems naar de kamers te stromen. De AV-knoop houd de elektrische impuls daarom even vast, zodat de kamers precies op het goede moment samentrekken.
In rust maakt het hart ongeveer 60 tot 80 pompslagen per minuut. Bij inspanning kan dat oplopen tot 160 of 180 slagen per minuut. Tijdens de slaap kan het hartritme dalen tot zo'n 30 à 40 slagen per minuut.
Hartritmestoornissen
Er kan iets aan de hand zijn met het ritme of het tempo waarin het hart pompt. In dat geval is er iets mis met de elektrische stroom die het hart doet samentrekken. We spreken dan van een hartritmestoornis of aritmie.
Het hart trekt of te snel of te langzaam samen of de boezems en de kamers trekken niet in de juiste volgorde samen. Er zijn vele hartritmestoornissen die volledig kunnen verschillen in ontstaanswijze, behandelingswijze en betekenis voor de gezondheid. Sommige ritmestoornissen zijn geheel onschuldig en andere juist levensgevaarlijk.
Oorzaken.
Elke type ritmestoornis heeft zijn eigen oorzaak. Kleine ritmestoornissen kunnen ontstaan als gevolg van overmatig alcohol- of tabaksgebruik, stress of inspanning.
Andere oorzaken kunnen zijn:
- een overactieve of juist te trage schildklier,
- bepaalde geneesmiddelen,
- een bepaalde hartziekte, bijvoorbeeld een afwijking in de hartklepwerking of hartzwakte.
Ritmestooringen kunnen echter ook optreden zonder aanwijsbare oorzaken.
Behandeling.
De meeste hartritmestoornissen veroorzaken geen symptomen en tasten ook de pompfunctie van het hart niet aan, waardoor ze dus weinig of geen risico opleveren. Toch worden mensen vaak bang als ze dergelijke ritmestoornissen bij zichzelf waarnemen. Als de patiënt weet dat ze onschuldig zijn, kan dat al voldoende geruststellen. Soms kunnen de stoornissen verminderen of verdwijnen wanneer alcoholgebruik en zware inspanning worden vermeden. Hartritmestoornissen die ondraaglijke symptomen veroorzaken of die gevaar voor de gezondheid opleveren kunnen worden bestreden met geneesmiddelen (antiritmische middelen). Ook kan de functie van het prikkelcentrum van het hart zelf worden overgenomen door een elektronische pacemaker. Soms is het mogelijk een afwijkend hartritme te corrigeren door het hart een elektrische schok te geven (cardioversie). Tot slot kunnen bepaalde stoornissen worden opgeheven door middel van een operatie of een andere ingreep, bijvoorbeeld een bypassoperatie bij vernauwende aderen.
Cellulaire geneeskunde
Hartzwakte en hartritmestoornissen kunnen mede worden veroorzaakt en verergerd door een tekort aan vitamine die zorgen voor de nodige bio-energie voor miljoenen hartspiercellen.
Bij hartzwakte leidt dit tekort tot een relatief lage bloeddruk en een verminderde doorbloeding van de organen. Hierdoor vindt er een onvoldoende toevoer aan het lichaam van zuurstof en voedingsstoffen plaats. De gevolgen daarvan zijn kortademigheid, oedeem en vermoeidheid. Bovendien werken de nieren, die overtollig vocht uit het lichaam naar de urine moeten filteren, door een lage bloeddruk en verminderde doorbloeding minder goed. Om het overtollige vocht toch af te voeren schrijven artsen vaak plaspillen voor. Dit is het begin van een vicieuze cirkel. Diuretische middelen voeren naast vocht namelijk ook de in wateroplosbare B-vitaminen en vitamine C af.
Hierdoor ontstaat een groter tekort aan vitaminen en andere voedingsstoffen.
Wanneer er toch diuretica gebruikt moeten worden, is het dus van grootbelang de behandeling aan te vullen met vitaminen en andere voedingsstoffen.
Bij hartritme stoornissen is er sprake van een stoornis in het gebied waaruit de elektrische prikkels voor de samentrekking van het hart uitgaan. Dit kan mede veroorzaakt worden door een tekort aan bio-energie in miljoenen hartspiercellen die de elektrische impulsen voor de hartslag regelen.
De cellulaire geneeskunde richt zich dan ook op de verzorging van deze miljoenen hartspiercellen met voldoende bio-energie, zodat het hart goed kan functioneren.
Welke bio-energiestoffen zijn belangrijk?
Vitamine C is onder andere nodig voor de produktie van carnitine in het lichaam, het zorgt voor stabiliteit van de aderwanden, het levert energie voor de stofwisseling van elke cel en het is een belangrijke antioxidant.
Vitamine E is eveneens een belangrijke antiioxidant en van belang voor een goede doorbloeding.
B-vitaminen zijn de energiedragers van de celstofwisseling, in het bijzonder voor de hartspiercellen en zijn nodig voor een goede werking van het zenuwstelsel.
NB: Mensen die diuretica gebruiken, kunnen snel een tekort aan B-vitaminen krijgen.
Coënzyn Q10 is het belangrijkste ademhalingsenzym voor de stofwisseling van elke cel. Vooral in het hartspierweefsel is dit enzym belangrijk voor het beschikbaar maken van bio-energie, aangezien de hartspier door voortdurende arbeidsprestatie veel energie verbruikt. Verder heeft het een belangrijke werking als antioxidant.
Taurine is een aminozuur en is nodig voor een goede zenuwfunctie en stofwisseling. Een tekort aan taurine wordt vaak gevonden bij hartzwakte.
Carnitine is een aminozuur dat een belangrijke rol speelt bij de vetstofwisseling. Hierbij wordt vet omgezet in een voor de cel bruikbare vorm van energie (bio-energie). Deze energie is nodig om miljoenen cellen en dus ook de hartspiercellen goed te laten functioneren.
Pilot-onderzoek hartritmestoornissen
De positieve effecten van cellulaire geneeskunde bij hartritmestoornissen.
Het hart van een gezonde volwassene klopt ongeveer 60 tot 70 keer per minuut...
Van geboorte tot overlijden bedraagt het aantal hartslagen van een mens ongeveer 2,6 miljard.
1. Wetenswaardigheden over de hartslag en over aritmie.
Hartritmestoornissen (aritmieën) uiten zich onder andere door hartkloppingen, versnelde hartslag, duizeligheid en kortademigheid. Wereldwijd hebben miljoenen mensen hier last van, vooral mensen tussen de 50 en 70 jaar.
A. Hoe de hartslag wordt geregeld.
Het menselijk hart heeft een specifieke, elektrisch systeem dat is opgebouwd uit cellen. Dit systeem zorgt voor de elektrische impuls die verantwoordelijk is voor de hartslag. De hartslag zorgt ervoor dat het bloed onder verschillende fysiologische condities regelmatig door het lichaam wordt gepompt, of we nu slapen of lichamelijk actief zijn.
Iedere hartslag is een opmerkelijke, gecoördineerde actie van miljoenen cellen. Door de samenwerking van deze cellen wordt de gelijkmatige en chronologisch exact bepaalde samentrekking en ontspanning van alle hartspieren in stand gehouden.
Er zijn specifieke groepen hartcellen die de bio-elektrische impulsen voor een gelijkmatige hartslag opwekken en doorsturen. Deze cellen vormen twee knopen (de sinusknoop en de AV-knoop) die als bio-logische batterijen werken. In deze knopen ontstaat de energie voor de hartslag die er voor zorgt dat de contracties ritmisch verlopen.
Bij volwassenen klopt het hart ongeveer 60 à 70 keer per minuut. Bij kinderen en jongeren is het aantal hartslagen per minuut hoger, gemiddeld 85 à 90. Door het voelen van de pols kunt u de frequentie van de hartslag meten. Bij patiënten met hartziekten wordt door de arts een nauwkeurig onderzoek gedaan in de vorm van een elektrocardiogram (ECG). Hiermee wordt het verloop van de contracties van het hart vastgelegd en kunnen bepaalde vormen van onregelmatige hartslag worden gedocumenteerd.
Tachycardie: abnormaal versnelde hartslag (meer dan 100 slagen per minuut).
Brachycardie: te langzame hartslag (minder dan 60 slagen per minuut).
Aritmie: onregelmatige hartslag.
B. Waarom de reguliere geneeskunde geen adequate oplossing kan bieden voor aritmie.
Tot op heden kan men vanuit de reguliere geneeskunde zelden verklaren waarom er aritmie optreedt. Daarom werd de diagnostische term 'paroxysmale aritmie' geïntroduceerd, waarmee niets anders wordt gezegd dan dat de oorzaken van een onregelmatige hartslag onbekend zijn. Omdat de reguliere geneeskunde het tekort aan bio-energie in de hartspier niet herkent als de primaire oorzaak, kan zij slechts op symptomen gerichte therapieën voorstellen. Deze therapieën bestaan uit pacemakers (geïmplanteerde, metalen apparaten die elektrische impulsen afgeven) en cauterisatie-behandelingen (elektrisch verbranden van een deel van de hartspier om storende elektrische impulsen uit te schakelen). Bijna altijd worden anti-aritmische geneesmiddelen toegediend die de symptomen alleen maar verdoezelen. Helaas hebben praktisch al deze geneesmiddelen ernstige bijwerkingen. De belangrijkste en meest voorkomende is een nog onregelmatigere hartslag en niet zelden heeft dit een hartstilstand tot gevolg, de zogenaamde 'plotselinge dood als gevolg van een hartaandoening'.
C. Doorbraak van cellulaire geneeskunde bij het begrijpen van de oorzaken van aritmie.
Het uitgangspunt van cellulaire geneeskunde bij het behandelen van aritmie verschilt principieel van de aanpak van de reguliere geneeskunde. Dit nieuwe, door dr.Matthias Rath ontwikkelde inzicht in de grondbeginselen van ziekten en gezondheid, verklaart de oorzaken van ziekten op celnivau en de functies van de cellen met betrekking tot hun afhankelijkheid van 'energievoorziening'. Om biologische elektriciteit te kunnen produceren, hebben de 'elektrische' hartcellen grote hoeveelheden bio-energie nodig. Daarom moeten zij onophoudelijk worden voorzien van een specifieke combinatie van cellulaire voedingsstoffen (biokataysatoren), die onontbeerlijk zijn voor het omzetten van voedingsstoffen in bio-energie. De belangrijkste cellulaire voedingsstoffen daarvoor zijn co-enzym Q10, carnitine, B-vitaminen, lysine, vitamine C, magnesium, calcium en kalium.
Om de celstofwisseling optimaal te laten verlopen, moeten de cellulaire voedingsstoffen elkaar synergetisch aanvullen en ondersteunen. Zij zorgen voor de goed functioneren van alle cellen. Dit geldt natuurlijk in het bijzonder voor de 'elektrische' cellen van het hart, die buitengewoon veel biokatalysatoren (cellulaire voedingsstoffen) nodig hebben. Wanneer ons lichaam niet de juiste hoeveelheden van deze cellulaire voedingsstoffen krijgt, kunnen de hartcellen niet voldoende elektrische impulsen produceren en doorsturen. Aritmie is het gevolg.
Het valt nauwelijks te verklaren waarom de reguliere geneeskunde dit simpele feit over het hoofd heeft gezien. In plaats van ervoor te zorgen dat het hart optimaal wordt voorzien van voedingsstoffen die bio-energie leveren, vertrouwt de reguliere geneeskunde op mechanische apparaten en geneesmiddelen die ernstige bijwerkingen hebben. Zelfs een kind van 10 jaar begrijpt dat een zaklantaarn niet werkt zonder de elektriciteit van een batterij. Evenzo moeten doktoren en patiënten het feit accepteren dat een onophoudelijke verzorging met 'biologische' energie voorwaarde is voor het opwekken van elektrische impulsen, die noodzakelijk zijn voor de hartslag. Dit logische principe wordt toegepast bij cellulaire geneeskunde. Een juiste combinatie van hooggedoseerde voedingsstoffen heeft al voor duizenden patiënten het probleem van een onregelmatige verminderd (www.drrathresearch.org). Om ondubbelzinnige, wetenschappelijke bewijzen voor de werking van dit programma te verkrijgen, hebben wij een klinisch onderzoek gedaan. Dit met als doel significant bewijs te leveren voor de werkzaamheid van de cellulaire geneeskundige benadering bij patiënten die lijden aan aritmie.
Kalium is een belangrijke cellulaire voedingsstof voor de produktie van bio-energie en voor de coördinatie van het hartritme. Voorwaarde voor een regelmatige hartslag is een evenwicht tussen de hoeveelheden kalium, natrium en andere mineralen.
2. Het belang van klinische onderzoek.
Om te bewijzen dat het principe van cellulaire geneesmiddelen juist is, hebben wij met cellulaire voedingsstoffen een uitgebreid klinisch onderzoek uitgevoerd.
A. Wat is een gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek?
De hoogste standaard voor het klinisch bewijs van de werking van een therapie is een gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek. De afzonderlijke termen betekenen het volgende:
Gerandomiseerd: bij dit soort onderzoeken worden de deelnemers volgens het principe van het toeval in twee groepen (de onderzoeksgroep en de controlegroep) verdeeld, die wat betreft leeftijd, fysieke toestand en andere factoren met elkaar overeenkomen.
Dubbelblind: om mogelijke invloeden uit te sluiten, weet noch de deelnemer noch de onderzoeker in welke groep wie zit. Tevens is onbekend welk tablet de actieve stof bevat en welk tabled de placebo is. De verpakking van de tabletten zijn gecodeerd en alle tabletten zien er hetzelfde uit. De code wordt pas bekend gemaakt na de evaluatie aan het einde van het onderzoek.
Placebo-gecontroleerd: De onderzoeksgroep neemt het te onderzoeken middel in, de controlegroep krijgt een placebo (een niet-werkzaam controlemiddel).
B. Hoe wordt het effect van de behandeling bepaald (p-waarde)?
Het effect van de behandeling (in dit geval de door ons geteste cellulaire voedingsstoffen) wordt volgens statische methode
onderzocht. Dit is het bewijs voor de geldigheid van de resultaten die worden behaald in de onderzoeksgroep en in de controlegroep. De waarschijnlijkheid dat de resultaten overeenkomen met de feiten wordt uitgedrukt in de zogenaamde 'p-waarde' (Engels: probability), Een p-waarde die lager is dan 0.05 (p-<0.05) bevestigt dat de onderzochte feiten overeenkomen met de stand van zaken, waardoor een vergissing onwaarschijnlijk of zo goed als uitgesloten is. In principe betekent dit dat de bewijskracht van de resultaten groter is naar mate de p-waarde lager is.
C. Waarom is het van belang hierbij veel onderzoekscentra te betrekken?
Ieder van ons is anders en veel verschillende factoren kunnen van invloed zijn op het resultaat van een behandeling. Doordat het cellulaire voedingsstoffenprogramma op verschillende groepen patiënten en in verschillende onderzoekscentra is getest, konden wij de bewijskracht van de resultaten versterken.
Co-enzym Q10 is een belangrijk molecuul voor de optimale produktie van bio-energie en moet naast vitamine B2, B3 en andere specifieke cellulaire voedingsstoffen worden ingenomen. Cellulaire geneeskunde is gebaseerd op de synergie van cellulaire voedingsstoffen, waardoor een optimaal voordeel voor de gezondheid wordt bereikt.
Vitamine C en Lysine zijn essentiële voedingsstoffen voor de produktie van carnitine, een stof die betrokken is bij de energievoorziening.
Ons lichaam kan zelf geen vitamine C en Lysine aanmaken. Een tekort aan deze voedingsstoffen kan leiden tot storingen in de produktie of de geleiding van de elektrische impulsen die de hartslag regelen, hetgeen leidt tot aritmie.
3. Doel van het onderzoek.
Het doel van het onderzoek was te onderzoeken of langdurig gebruik van vitamine en andere cellulaire voedingsstoffen, als aanvulling op reguliere basistherapieën, zou leiden tot een vermindering van het aantal aritmie-aanvallen.
De elektrische impulsen die de ritmische contracties van het hart opwekken, worden met een snelheid van 1.6 meter per seconde door de vezels van de hartspier gestuurd.
4. Beschrijving van de patiënten betrokken bij wie aritmie was vastgesteld (de medische vakterm hiervoor is paroxysmale atriale tachycardie).
..............................................Onderzoeksgroep.........................Controlegroep
................................................(69 patiënten) ............. ................... (71 patiënten)
Gemiddelde leeftijd.......................... 58 jaar.................................... 56 jaar
Mannen........................................... 38 % ................ ...................... 42 %
Vrouwen ......................................... 62 % ..................................... 58 %
Gewicht .......................................... 78 kg .................................... 76 %
Behandeld met bètablokkers ............ 64 % ...................................... 66 %
Behandeld met calciumkanaal blokkers 20 % ................................. 20 %
Harttherapie ....................................... 20 % .................................... 21 %
De patiënten werden ad random (volgens het principe van toeval) in twee groepen verdeeld. De onderzoeksgroep (69 patiënten) nam het cellulaire voedingsstoffenprogramma in, de controlegroep (71 patiënten) kreeg een placebo toegediend. In de groepen was er geen statistische significant verschil tussen de verdeling van mannen en vrouwen. De gemiddelde leeftijd van de patiënten in de onderzoeksgroep 58 jaar, in de placebogroep 56 jaar. In beide groepen werd de aritmie bij 2/3 van de patiënten behandeld met bètablokkers en bij 20 % met calciumkanaalblokkers (calciummantagonisten).
De evaluatie van het onderzoek toonde aan dat 90 van de deelnemende patiënten zich strikt aan het onderzoeksprotocol hadden gehouden.
Zij kwamen naar alle afspraken en volgden gedurende zes maanden het cellulaire voedingsstoffenprogramma. 44 patiënten van de onderzoeksgroep en 46 van de placebogroep voldeden exact aan deze criteria.
Om er volkomen zeker van te zijn dat de geconstateerde effecten op de gezondheid inderdaad veroorzaakt werden door het innemen van het cellulaire voedingsstoffenprogramma en niet door andere factoren, werden alleen de resultaten van deze patiënten geëvalueerd.
A. De behandeling.
De behandeling bestond uit het gedurende 6 maanden innemen van een door dr.Rath vastgesteld cellulair voedingsstoffenprogramma
.......................... Basis voedingsstoffenprogramma ............................ Co-enzymen en andere
Vitaminen ......................... Mineralen .................. Aminozuren ................... werkzame stoffen
Bètacaroteen 952mcg ...... Calcium 35mg ...........L-lysine 110mg ............Co-enzym Q10 7mg
Vitamine C 600mg ............ Fosfor 15mg ..........L-proline 110mg ................ Pycnogenol 7mg
Vitamine D3 3.3mcg ......... Magnesium 40mg .....L-arginine 40mg ................. Inositol 35mg
Vitamine E 87mg .............. Zink 7 mg ...............L-cysteïne 35mg ..................Citrus-bio-
Vitamine B1 7mg ............... Seleen 20mcg........L-carnitine 35mg ................. flavonoïde 100mg
Vitamine B2 7mg ............... Koper 330mcg
Vitamine B3 45mg ............. Chroom 10mcg
Vitamine B6 10mg ............. Molybdeen 4mcg
Vitamine B12 20mcg .......... Kalium 20mg
Aanvullend voedingsstoffenprogramma
Vitamine C 700mg .............. Calcium 13mg.........Taurine 200mg ............. Co-enzym Q10. 20mg
Vitamine E 58mg ................ Magnesium 110mg....L-carnitine 160mg
Vitamine B1 15mg
Vitamine B2 15mg
Vitamine B3 40mg
Vitamine B5 4mg
Vitamine B12 7mcg
Biotine 130mcg
De 'knoop' van elektrische cellen versturen om de 830 milliseconden een elektrische impuls die de hartslag opwekt. Om deze functie op peil te houden, moeten deze cellen constant voorzien worden van voedingsstoffen.
5. Resultaten.
A. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma vermindert het aantal aritmie-aanvallen.
Patiënten met aritmie ( in %) Controlegroep 73.9 % p<0.01 Onderzoeksgroep 47.8 %
De belangrijkste vraag bij het onderzoek was of het cellulaire voedingsstoffenprogramma effectief zou kunnen zijn bij patiënten die lijden aan ernstige aritmie. Alhoewel de ernst van de hartritmestoornis varieerde bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, leden de meeste van hen aan frequent voorkomende aritmie (zeven of meer aanvallen gedurende de studieperiode). Aan het einde van het onderzoek werd het aantal aritmie-aanvallen geanalyseerd bij de patiënten die placebo's hadden gekregen en bij degenen die de cellulaire voedingsstoffen hadden ingenomen.
De resultaten tonen aan dat het merendeel van de patiënten die het placeboprogramma hadden ingenomen (ca. 73,9%) nog steeds aan aritmie leed. Het aantal patiënten in de onderzoeksgroep dat aritmie-aanvallen ervoer wasaanmerkelijk minder (47,8%). Dit betekent dat bij meer dan de helft van de patiënten die het cellulaire voedingsstoffenprogramma volgden de hartritmestoornissen duidelijk minder waren geworden. Dat is 26 procent meer dan in de controlegroep. Dit resultaat was
statistisch significant (p-waarde = 0.01), hetgeen wil zeggen dat een vergissing kan worden uitgesloten.
Conclusie: Het onderzoek toont aan dat dr. Rath's cellulaire voedingsstoffenprogramma freqyentvoorkomende aritmie met een kwart kan verminderen in een periode van slechts zes maanden.
B. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma helpt patiënten de frequentie van aritmie-aanvallen te verminderen.
De resultaten tonen aan dat 93.5% van de patiënten uit de controlegroep na zes maanden nog steeds last had van aritmie, ondanks het feit dat deze patiënten tijdens deze periode antiaritmatische middelen hadden ingenomen. Dit wijst erop dat de farmaceutische middelen bij de meerderheid van de patiënten die last hebben van dit gezondheidsprobleem, niet effectief zijn. In de onderzoeksgroep ervoer aanmerkelijk minder patiënten (84.1%) een onregelmatige hartslag.
De kans om volledig vrij te zijn van aritmie werd door het innemen van het specifieke cellulairevoedingsstoffenprogramma verdubbeld (15.9%) in de onderzoeksgroep tegenover 6.5% in de controlegroep). De resultaten waren statistisch significant (p-waarde <0.01).
Conclucie: De resultaten tonen duidelijk aan dat de kans om arritmie te overwinnen met het dr.Matthias Rath ontwikkelde cellulaire voedingsstoffenprogramma meer dan twee keer zo groot is.
C.Verbetering van de gezondheid bij langdurig gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma.
De juiste combinatie van cellulaire voedingsstoffen heeft een gunstige werking op het lichaam, doordat de cellen optimaal worden voorzien van voedingsstoffen. Op lange termijn verbetert hierdoor de celfunctie. Deze benadering bestrijdt de oorzaak van het gebrekkig functioneren van de cellen en draagt bij tot een langdurige verbetering van de gezondheid. Daar is echter wel tijd voor nodig. De aanvoer van voeddingsstoffen aan de cellen heeft slechts zelden een onmiddellijk effect op de gezondheid. De meeste patiënten vertelden dat de gunstige effecten van de cellulaire voedingsstoffen pas na een paar weken te merken waren, maar dat na langdurige inname de verbetering van de gezondheid verder toenam.
De frequentie van de aritmieaanvallen neemt af naarmate het cellulaire voedingsstoffenprogramma langer wordt gevolgd.
Tijdens de eerste drie maanden van het onderzoek had bijna de helft van de patiënten (45.5%) zeven of meer aritmie-aanvallen. Tijdens de tweede helft van het onderzoek nam het aantal patiënten dat last had van frequente aritmie aanmerkelijk af. Slechts 27.3% van de patiënten vertelde dat de ritmestoornissen onverminderd aanhielden.
Conclusie: De constante vermindering van de frequentie van aritmie-aanvallen wijst erop dat door langdurig gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma (langer dan 6 maanden) er een verbetering van de hartfunctie verwacht kan worden, zelfs bij patiënten waar de ziekte zich in een vergevorderd stadium bevindt.
Veel patiënten hebben geen last meer van aritmie bij langdurige toepassing van specifieke cellulaire voedingsstoffen.
Tijdens de eerste drie maanden van het onderzoek had 77.3% van de patiënten die cellulaire voedingsstoffen innamen aritmie-aanvallen, tegen 90% van de controlegroep. De patiënten in de onderzoeksgroep profiteerden dus al tijdens de eerste drie maanden van het innemen van het cellulaire voedingsstoffenprogramma.
Tijdens de tweede helft van het onderzoek (4 tot 6 maanden ) ervoeren veel minder patiënten in de onderzoeksgroep aritmie-aanvallen. De resultaten tonen aan dat de continue inname van cellulaire voedingsstoffen de kans op aritmie-aanvallen halveert. Ongeveer de helft van de patiënten in de onderzoeksgroep had na langdurige inname van het cellulaire voedingsstoffenprogramma (4 tot 6 maanden helemaal geen last meer van een onregelmatige hartslag.
Conclusie: De resultaten bevestigen dat hoe langer de cellulaire voedingsstoffen worden ingenomen, des te beter de gezondheid wordt.
D. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma heeft een gunstig effect op de kwaliteit van leven.
Patiënten die lijden aan aritmie zijn niet alleen bang voor een storing van hun hartfunctie, maar ook voor het continu achteruitgaan van de kwaliteit van hun leven. Dit heeft grotendeels te maken met de bijwerkingen van medicamenten en de overtuiging dat een genezing van hun gezondheidsproblemen niet mogelijk is.
Dit onderzoek hield rekening met deze belangrijke factor en onder zocht hoe de inname van het cellulaire voedingsstoffenprogramma invloed had op het algemeen welbevinden en op de levenskwaliteit van de patiënten. De resultaten zijn afkomstig uit gestandaardiseerde vragenlijst waarmee de levenskwaliteit van patiënten kon worden gemeten. Deze lijst wordt meestal gebruikt bij klinische onderzoek; de vragen zijn gericht op het persoonlijk welbevinden van de patiënten. De in het kader van ons onderzoek gebruikte vragenlijst werd op 36 verschillende criteria - met betrekking tot de lichamelijke gesteldheid, de mentale gezondheid, de vitaliteit en andere aspecten - beoordeeld.
De antwoorden op deze vragen werden verwerkt met behulp van een computerprogramma, zodat de resultaten ook met elkaar konden worden vergeleken. Het was zeer hoopgevend hoe patiënten die aan ons onderzoek deelnamen hun levenskwaliteit beoordeelden. De patiënten die het cellulaire voedingsstoffenprogramma volgden, beoordeelden hun levenskwaliteit met twee keer zo hoge waarden als de patiënten uit de controlegroep, die slechts een placebo namen.
Wat betreft een aantal aspecten, bijvoorbeeld het algemeen welbevinden en de mentale gezondheid, traden bij het einde van het onderzoek duidelijk verbeteringen op. Tegelijk vertelden de patiënten uit de controlegroep dat zij zich aan het einde van het onderzoek slechter voelden dan aan het begin.
Bij de patiënten die cellulaire voedingsstoffen innamen, waren in de eindfase van het onderzoek de waarden die zij behaalden voor vitaliteit vier maal hoger dan de controlegroep. Ook wat betreft de mentale gezondheid traden aanzienlijk verbeteringen op.
Patiënten die antidepressiva, sommige antibiotica, medicijnen voor hartziekten, tamoxifen (anti-oestrogenen) en bepaalde andere farmaceutische middelen gebruiken, hebben een verhoogd risico op aritmie en zelfs op een hartstilstand.
6. Conclusies: De resultaten van dit gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek leveren een overtuigend bewijs voor de doeltreffende werking van cellulaire geneeskunde bij een preventieve en ondersteunende behandeling van aritmie. Dit is des te opmerkelijker, omdat de reguliere geneeskunde hiervoor geen oplossing heeft.
Deze medische vooruitgang werd bereikt door de primaire oorzaken van aritmie te verklaren, namelijk het tekort aan bio-energie in de spiercellen van het hart. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma dat gedurende dit onderzoek werd gebruikt, leverde voedingsstoffen in de juiste hoeveelheden en samenstellingen. Binnen zes maanden hielpen dit de volgende verbeteringen te bereiken:
Statistisch significant vermindering van de frequentie van klinische meetbare aritmie-aanvallen.
Statistisch significant toename van het aantal patiënten zonder aritmie.
Statistisch significant verlenging van de periodes tussen de aritmie-aanvallen.
Toegenomen gezondheidsverbeteringen bij gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma tijdens een periode langer dan zes maanden.
Sterke toename van het algemeen welbevinden, de vitaliteit en de mentale gezondheid bij gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma tijdens een periode langer dan zes maanden.
Dit cellulaire voedingsstoffenprogramma verbetert de gezondheid en levenskwaliteit van patiënten die aan aritmie lijden zonder dat er bijwerkingen optraden, hetgeen bij het gebruik van farmaceutische middelen doorgaans haast onvermijdelijk is.
Dit resultaat is zeer belangrijk, te meer omdat recente, klinische onderzoeken hebben bevestigt dat aritmie-geneesmiddelen - die door meer dan 1.5 miljoen mensen in Noord-Amerika en Europa worden gebruikt - de gezondheid op geen enkele manier verbeteren. Deze geneesmiddelen vergroten zelfs het risico van ernstige complicaties, met in veel gevallen zelfs de dood tot gevolg. Reeds in 1989 werd een klinisch onderzoek waarbij, patiënten aritmie-geneesmiddelen kregen, vroegtijdig afgebroken, omdat uit de eerste resultaten bleek dat na de inname van het geneesmiddel het risico van een hartstilstand bij deze patiënten met een factor 2.5 was toegenomen.
Twee uitgebreide onderzoeken vanuit 2002, waarvan er één in Canada en één in Nederland werd uitgevoerd, bracht vergelijkbare resultaten aan het licht. Uit het onderzoek dat zes jaar duurde en waarbij meer dan 4000 patiënten waren betrokken, bleek dat er bij patiënten die met aritmie-geneesmiddelen werden behandeld sprake was van meer ziekenhuisopnames en een verhoogd sterftecijfer. Bij deze onderzoeken ging het om medicijnen die de hartfrequentie beïnvloeden, bijvoorbeeld digoxine, bètablokkers en calciumkanaalblokkers. Het Europese onderzoek kwam tot dezelfde conclusies.
Het hier beschreven onderzoek toont aan dat aritmie-aanvallen op een natuurlijke wijze kunnen worden verminderd en vermeden door de oorzaken ervan op het niveau van de cellen weg te nemen.
Dr. Rath's cellulaire voedingsstoffenprogramma kan worden beschouwd als een affectieve natuurgeneeswijze, waarvan de doeltreffendheid bij de preventie en ondersteunende behandeling van aritmie klinisch werd bewezen.
Dankwoord
Dit onderzoek werd uitgevoerd bij 35 Duitse gezondheidszorginstellingen. Graag willen wij Frank Kock bedanken voor zijn ondersteuning.
Dit onderzoek werd mede mogelijk gemaakt door de hulp van de vele duizenden patiënten die met behulp van cellulaire geneeskunde hun ziekten hebben overwonnen. Graag willen wij al deze mensen bedanken voor hun hulp bij het verspreiden van de inzichten op het gebied van het cellulaire voedingsstoffenonderzoek en cellulaire geneeskunde.
Dr. Matthias Rath, Hart- vaatspecialist, wetenschapper en Dr. Aleksandra Niedzwiecki, Biochemie.
Bronvermelding
1) M. Rath, Waarom dieren geen hartinfarct krijgen, maar mensen wel, MR Publishing BV 3e druk 2004.
2) Hennessy, S. et al, Britisch Medical Journal 2002, 325, 1070.
Curtis, L.H. et al, American Journal of Medicine 2003, 114, 135-141.
3) AFFIRM Investigators, A comparison of rate control and rhythm control in patients with atrial fibrillation, New Engeland Journal of Medicine 2002, 347, 1825-1833.
De positieve effecten van cellulaire geneeskunde bij hartritmestoornissen.
Het hart van een gezonde volwassene klopt ongeveer 60 tot 70 keer per minuut...
Van geboorte tot overlijden bedraagt het aantal hartslagen van een mens ongeveer 2,6 miljard.
1. Wetenswaardigheden over de hartslag en over aritmie.
Hartritmestoornissen (aritmieën) uiten zich onder andere door hartkloppingen, versnelde hartslag, duizeligheid en kortademigheid. Wereldwijd hebben miljoenen mensen hier last van, vooral mensen tussen de 50 en 70 jaar.
A. Hoe de hartslag wordt geregeld.
Het menselijk hart heeft een specifieke, elektrisch systeem dat is opgebouwd uit cellen. Dit systeem zorgt voor de elektrische impuls die verantwoordelijk is voor de hartslag. De hartslag zorgt ervoor dat het bloed onder verschillende fysiologische condities regelmatig door het lichaam wordt gepompt, of we nu slapen of lichamelijk actief zijn.
Iedere hartslag is een opmerkelijke, gecoördineerde actie van miljoenen cellen. Door de samenwerking van deze cellen wordt de gelijkmatige en chronologisch exact bepaalde samentrekking en ontspanning van alle hartspieren in stand gehouden.
Er zijn specifieke groepen hartcellen die de bio-elektrische impulsen voor een gelijkmatige hartslag opwekken en doorsturen. Deze cellen vormen twee knopen (de sinusknoop en de AV-knoop) die als bio-logische batterijen werken. In deze knopen ontstaat de energie voor de hartslag die er voor zorgt dat de contracties ritmisch verlopen.
Bij volwassenen klopt het hart ongeveer 60 à 70 keer per minuut. Bij kinderen en jongeren is het aantal hartslagen per minuut hoger, gemiddeld 85 à 90. Door het voelen van de pols kunt u de frequentie van de hartslag meten. Bij patiënten met hartziekten wordt door de arts een nauwkeurig onderzoek gedaan in de vorm van een elektrocardiogram (ECG). Hiermee wordt het verloop van de contracties van het hart vastgelegd en kunnen bepaalde vormen van onregelmatige hartslag worden gedocumenteerd.
Tachycardie: abnormaal versnelde hartslag (meer dan 100 slagen per minuut).
Brachycardie: te langzame hartslag (minder dan 60 slagen per minuut).
Aritmie: onregelmatige hartslag.
B. Waarom de reguliere geneeskunde geen adequate oplossing kan bieden voor aritmie.
Tot op heden kan men vanuit de reguliere geneeskunde zelden verklaren waarom er aritmie optreedt. Daarom werd de diagnostische term 'paroxysmale aritmie' geïntroduceerd, waarmee niets anders wordt gezegd dan dat de oorzaken van een onregelmatige hartslag onbekend zijn. Omdat de reguliere geneeskunde het tekort aan bio-energie in de hartspier niet herkent als de primaire oorzaak, kan zij slechts op symptomen gerichte therapieën voorstellen. Deze therapieën bestaan uit pacemakers (geïmplanteerde, metalen apparaten die elektrische impulsen afgeven) en cauterisatie-behandelingen (elektrisch verbranden van een deel van de hartspier om storende elektrische impulsen uit te schakelen). Bijna altijd worden anti-aritmische geneesmiddelen toegediend die de symptomen alleen maar verdoezelen. Helaas hebben praktisch al deze geneesmiddelen ernstige bijwerkingen. De belangrijkste en meest voorkomende is een nog onregelmatigere hartslag en niet zelden heeft dit een hartstilstand tot gevolg, de zogenaamde 'plotselinge dood als gevolg van een hartaandoening'.
C. Doorbraak van cellulaire geneeskunde bij het begrijpen van de oorzaken van aritmie.
Het uitgangspunt van cellulaire geneeskunde bij het behandelen van aritmie verschilt principieel van de aanpak van de reguliere geneeskunde. Dit nieuwe, door dr.Matthias Rath ontwikkelde inzicht in de grondbeginselen van ziekten en gezondheid, verklaart de oorzaken van ziekten op celnivau en de functies van de cellen met betrekking tot hun afhankelijkheid van 'energievoorziening'. Om biologische elektriciteit te kunnen produceren, hebben de 'elektrische' hartcellen grote hoeveelheden bio-energie nodig. Daarom moeten zij onophoudelijk worden voorzien van een specifieke combinatie van cellulaire voedingsstoffen (biokataysatoren), die onontbeerlijk zijn voor het omzetten van voedingsstoffen in bio-energie. De belangrijkste cellulaire voedingsstoffen daarvoor zijn co-enzym Q10, carnitine, B-vitaminen, lysine, vitamine C, magnesium, calcium en kalium.
Om de celstofwisseling optimaal te laten verlopen, moeten de cellulaire voedingsstoffen elkaar synergetisch aanvullen en ondersteunen. Zij zorgen voor de goed functioneren van alle cellen. Dit geldt natuurlijk in het bijzonder voor de 'elektrische' cellen van het hart, die buitengewoon veel biokatalysatoren (cellulaire voedingsstoffen) nodig hebben. Wanneer ons lichaam niet de juiste hoeveelheden van deze cellulaire voedingsstoffen krijgt, kunnen de hartcellen niet voldoende elektrische impulsen produceren en doorsturen. Aritmie is het gevolg.
Het valt nauwelijks te verklaren waarom de reguliere geneeskunde dit simpele feit over het hoofd heeft gezien. In plaats van ervoor te zorgen dat het hart optimaal wordt voorzien van voedingsstoffen die bio-energie leveren, vertrouwt de reguliere geneeskunde op mechanische apparaten en geneesmiddelen die ernstige bijwerkingen hebben. Zelfs een kind van 10 jaar begrijpt dat een zaklantaarn niet werkt zonder de elektriciteit van een batterij. Evenzo moeten doktoren en patiënten het feit accepteren dat een onophoudelijke verzorging met 'biologische' energie voorwaarde is voor het opwekken van elektrische impulsen, die noodzakelijk zijn voor de hartslag. Dit logische principe wordt toegepast bij cellulaire geneeskunde. Een juiste combinatie van hooggedoseerde voedingsstoffen heeft al voor duizenden patiënten het probleem van een onregelmatige verminderd (www.drrathresearch.org). Om ondubbelzinnige, wetenschappelijke bewijzen voor de werking van dit programma te verkrijgen, hebben wij een klinisch onderzoek gedaan. Dit met als doel significant bewijs te leveren voor de werkzaamheid van de cellulaire geneeskundige benadering bij patiënten die lijden aan aritmie.
Kalium is een belangrijke cellulaire voedingsstof voor de produktie van bio-energie en voor de coördinatie van het hartritme. Voorwaarde voor een regelmatige hartslag is een evenwicht tussen de hoeveelheden kalium, natrium en andere mineralen.
2. Het belang van klinische onderzoek.
Om te bewijzen dat het principe van cellulaire geneesmiddelen juist is, hebben wij met cellulaire voedingsstoffen een uitgebreid klinisch onderzoek uitgevoerd.
A. Wat is een gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek?
De hoogste standaard voor het klinisch bewijs van de werking van een therapie is een gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek. De afzonderlijke termen betekenen het volgende:
Gerandomiseerd: bij dit soort onderzoeken worden de deelnemers volgens het principe van het toeval in twee groepen (de onderzoeksgroep en de controlegroep) verdeeld, die wat betreft leeftijd, fysieke toestand en andere factoren met elkaar overeenkomen.
Dubbelblind: om mogelijke invloeden uit te sluiten, weet noch de deelnemer noch de onderzoeker in welke groep wie zit. Tevens is onbekend welk tablet de actieve stof bevat en welk tabled de placebo is. De verpakking van de tabletten zijn gecodeerd en alle tabletten zien er hetzelfde uit. De code wordt pas bekend gemaakt na de evaluatie aan het einde van het onderzoek.
Placebo-gecontroleerd: De onderzoeksgroep neemt het te onderzoeken middel in, de controlegroep krijgt een placebo (een niet-werkzaam controlemiddel).
B. Hoe wordt het effect van de behandeling bepaald (p-waarde)?
Het effect van de behandeling (in dit geval de door ons geteste cellulaire voedingsstoffen) wordt volgens statische methode
onderzocht. Dit is het bewijs voor de geldigheid van de resultaten die worden behaald in de onderzoeksgroep en in de controlegroep. De waarschijnlijkheid dat de resultaten overeenkomen met de feiten wordt uitgedrukt in de zogenaamde 'p-waarde' (Engels: probability), Een p-waarde die lager is dan 0.05 (p-<0.05) bevestigt dat de onderzochte feiten overeenkomen met de stand van zaken, waardoor een vergissing onwaarschijnlijk of zo goed als uitgesloten is. In principe betekent dit dat de bewijskracht van de resultaten groter is naar mate de p-waarde lager is.
C. Waarom is het van belang hierbij veel onderzoekscentra te betrekken?
Ieder van ons is anders en veel verschillende factoren kunnen van invloed zijn op het resultaat van een behandeling. Doordat het cellulaire voedingsstoffenprogramma op verschillende groepen patiënten en in verschillende onderzoekscentra is getest, konden wij de bewijskracht van de resultaten versterken.
Co-enzym Q10 is een belangrijk molecuul voor de optimale produktie van bio-energie en moet naast vitamine B2, B3 en andere specifieke cellulaire voedingsstoffen worden ingenomen. Cellulaire geneeskunde is gebaseerd op de synergie van cellulaire voedingsstoffen, waardoor een optimaal voordeel voor de gezondheid wordt bereikt.
Vitamine C en Lysine zijn essentiële voedingsstoffen voor de produktie van carnitine, een stof die betrokken is bij de energievoorziening.
Ons lichaam kan zelf geen vitamine C en Lysine aanmaken. Een tekort aan deze voedingsstoffen kan leiden tot storingen in de produktie of de geleiding van de elektrische impulsen die de hartslag regelen, hetgeen leidt tot aritmie.
3. Doel van het onderzoek.
Het doel van het onderzoek was te onderzoeken of langdurig gebruik van vitamine en andere cellulaire voedingsstoffen, als aanvulling op reguliere basistherapieën, zou leiden tot een vermindering van het aantal aritmie-aanvallen.
De elektrische impulsen die de ritmische contracties van het hart opwekken, worden met een snelheid van 1.6 meter per seconde door de vezels van de hartspier gestuurd.
4. Beschrijving van de patiënten betrokken bij wie aritmie was vastgesteld (de medische vakterm hiervoor is paroxysmale atriale tachycardie).
..............................................Onderzoeksgroep.........................Controlegroep
................................................(69 patiënten) ............. ................... (71 patiënten)
Gemiddelde leeftijd.......................... 58 jaar.................................... 56 jaar
Mannen........................................... 38 % ................ ...................... 42 %
Vrouwen ......................................... 62 % ..................................... 58 %
Gewicht .......................................... 78 kg .................................... 76 %
Behandeld met bètablokkers ............ 64 % ...................................... 66 %
Behandeld met calciumkanaal blokkers 20 % ................................. 20 %
Harttherapie ....................................... 20 % .................................... 21 %
De patiënten werden ad random (volgens het principe van toeval) in twee groepen verdeeld. De onderzoeksgroep (69 patiënten) nam het cellulaire voedingsstoffenprogramma in, de controlegroep (71 patiënten) kreeg een placebo toegediend. In de groepen was er geen statistische significant verschil tussen de verdeling van mannen en vrouwen. De gemiddelde leeftijd van de patiënten in de onderzoeksgroep 58 jaar, in de placebogroep 56 jaar. In beide groepen werd de aritmie bij 2/3 van de patiënten behandeld met bètablokkers en bij 20 % met calciumkanaalblokkers (calciummantagonisten).
De evaluatie van het onderzoek toonde aan dat 90 van de deelnemende patiënten zich strikt aan het onderzoeksprotocol hadden gehouden.
Zij kwamen naar alle afspraken en volgden gedurende zes maanden het cellulaire voedingsstoffenprogramma. 44 patiënten van de onderzoeksgroep en 46 van de placebogroep voldeden exact aan deze criteria.
Om er volkomen zeker van te zijn dat de geconstateerde effecten op de gezondheid inderdaad veroorzaakt werden door het innemen van het cellulaire voedingsstoffenprogramma en niet door andere factoren, werden alleen de resultaten van deze patiënten geëvalueerd.
A. De behandeling.
De behandeling bestond uit het gedurende 6 maanden innemen van een door dr.Rath vastgesteld cellulair voedingsstoffenprogramma
.......................... Basis voedingsstoffenprogramma ............................ Co-enzymen en andere
Vitaminen ......................... Mineralen .................. Aminozuren ................... werkzame stoffen
Bètacaroteen 952mcg ...... Calcium 35mg ...........L-lysine 110mg ............Co-enzym Q10 7mg
Vitamine C 600mg ............ Fosfor 15mg ..........L-proline 110mg ................ Pycnogenol 7mg
Vitamine D3 3.3mcg ......... Magnesium 40mg .....L-arginine 40mg ................. Inositol 35mg
Vitamine E 87mg .............. Zink 7 mg ...............L-cysteïne 35mg ..................Citrus-bio-
Vitamine B1 7mg ............... Seleen 20mcg........L-carnitine 35mg ................. flavonoïde 100mg
Vitamine B2 7mg ............... Koper 330mcg
Vitamine B3 45mg ............. Chroom 10mcg
Vitamine B6 10mg ............. Molybdeen 4mcg
Vitamine B12 20mcg .......... Kalium 20mg
Aanvullend voedingsstoffenprogramma
Vitamine C 700mg .............. Calcium 13mg.........Taurine 200mg ............. Co-enzym Q10. 20mg
Vitamine E 58mg ................ Magnesium 110mg....L-carnitine 160mg
Vitamine B1 15mg
Vitamine B2 15mg
Vitamine B3 40mg
Vitamine B5 4mg
Vitamine B12 7mcg
Biotine 130mcg
De 'knoop' van elektrische cellen versturen om de 830 milliseconden een elektrische impuls die de hartslag opwekt. Om deze functie op peil te houden, moeten deze cellen constant voorzien worden van voedingsstoffen.
5. Resultaten.
A. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma vermindert het aantal aritmie-aanvallen.
Patiënten met aritmie ( in %) Controlegroep 73.9 % p<0.01 Onderzoeksgroep 47.8 %
De belangrijkste vraag bij het onderzoek was of het cellulaire voedingsstoffenprogramma effectief zou kunnen zijn bij patiënten die lijden aan ernstige aritmie. Alhoewel de ernst van de hartritmestoornis varieerde bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, leden de meeste van hen aan frequent voorkomende aritmie (zeven of meer aanvallen gedurende de studieperiode). Aan het einde van het onderzoek werd het aantal aritmie-aanvallen geanalyseerd bij de patiënten die placebo's hadden gekregen en bij degenen die de cellulaire voedingsstoffen hadden ingenomen.
De resultaten tonen aan dat het merendeel van de patiënten die het placeboprogramma hadden ingenomen (ca. 73,9%) nog steeds aan aritmie leed. Het aantal patiënten in de onderzoeksgroep dat aritmie-aanvallen ervoer wasaanmerkelijk minder (47,8%). Dit betekent dat bij meer dan de helft van de patiënten die het cellulaire voedingsstoffenprogramma volgden de hartritmestoornissen duidelijk minder waren geworden. Dat is 26 procent meer dan in de controlegroep. Dit resultaat was
statistisch significant (p-waarde = 0.01), hetgeen wil zeggen dat een vergissing kan worden uitgesloten.
Conclusie: Het onderzoek toont aan dat dr. Rath's cellulaire voedingsstoffenprogramma freqyentvoorkomende aritmie met een kwart kan verminderen in een periode van slechts zes maanden.
B. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma helpt patiënten de frequentie van aritmie-aanvallen te verminderen.
De resultaten tonen aan dat 93.5% van de patiënten uit de controlegroep na zes maanden nog steeds last had van aritmie, ondanks het feit dat deze patiënten tijdens deze periode antiaritmatische middelen hadden ingenomen. Dit wijst erop dat de farmaceutische middelen bij de meerderheid van de patiënten die last hebben van dit gezondheidsprobleem, niet effectief zijn. In de onderzoeksgroep ervoer aanmerkelijk minder patiënten (84.1%) een onregelmatige hartslag.
De kans om volledig vrij te zijn van aritmie werd door het innemen van het specifieke cellulairevoedingsstoffenprogramma verdubbeld (15.9%) in de onderzoeksgroep tegenover 6.5% in de controlegroep). De resultaten waren statistisch significant (p-waarde <0.01).
Conclucie: De resultaten tonen duidelijk aan dat de kans om arritmie te overwinnen met het dr.Matthias Rath ontwikkelde cellulaire voedingsstoffenprogramma meer dan twee keer zo groot is.
C.Verbetering van de gezondheid bij langdurig gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma.
De juiste combinatie van cellulaire voedingsstoffen heeft een gunstige werking op het lichaam, doordat de cellen optimaal worden voorzien van voedingsstoffen. Op lange termijn verbetert hierdoor de celfunctie. Deze benadering bestrijdt de oorzaak van het gebrekkig functioneren van de cellen en draagt bij tot een langdurige verbetering van de gezondheid. Daar is echter wel tijd voor nodig. De aanvoer van voeddingsstoffen aan de cellen heeft slechts zelden een onmiddellijk effect op de gezondheid. De meeste patiënten vertelden dat de gunstige effecten van de cellulaire voedingsstoffen pas na een paar weken te merken waren, maar dat na langdurige inname de verbetering van de gezondheid verder toenam.
De frequentie van de aritmieaanvallen neemt af naarmate het cellulaire voedingsstoffenprogramma langer wordt gevolgd.
Tijdens de eerste drie maanden van het onderzoek had bijna de helft van de patiënten (45.5%) zeven of meer aritmie-aanvallen. Tijdens de tweede helft van het onderzoek nam het aantal patiënten dat last had van frequente aritmie aanmerkelijk af. Slechts 27.3% van de patiënten vertelde dat de ritmestoornissen onverminderd aanhielden.
Conclusie: De constante vermindering van de frequentie van aritmie-aanvallen wijst erop dat door langdurig gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma (langer dan 6 maanden) er een verbetering van de hartfunctie verwacht kan worden, zelfs bij patiënten waar de ziekte zich in een vergevorderd stadium bevindt.
Veel patiënten hebben geen last meer van aritmie bij langdurige toepassing van specifieke cellulaire voedingsstoffen.
Tijdens de eerste drie maanden van het onderzoek had 77.3% van de patiënten die cellulaire voedingsstoffen innamen aritmie-aanvallen, tegen 90% van de controlegroep. De patiënten in de onderzoeksgroep profiteerden dus al tijdens de eerste drie maanden van het innemen van het cellulaire voedingsstoffenprogramma.
Tijdens de tweede helft van het onderzoek (4 tot 6 maanden ) ervoeren veel minder patiënten in de onderzoeksgroep aritmie-aanvallen. De resultaten tonen aan dat de continue inname van cellulaire voedingsstoffen de kans op aritmie-aanvallen halveert. Ongeveer de helft van de patiënten in de onderzoeksgroep had na langdurige inname van het cellulaire voedingsstoffenprogramma (4 tot 6 maanden helemaal geen last meer van een onregelmatige hartslag.
Conclusie: De resultaten bevestigen dat hoe langer de cellulaire voedingsstoffen worden ingenomen, des te beter de gezondheid wordt.
D. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma heeft een gunstig effect op de kwaliteit van leven.
Patiënten die lijden aan aritmie zijn niet alleen bang voor een storing van hun hartfunctie, maar ook voor het continu achteruitgaan van de kwaliteit van hun leven. Dit heeft grotendeels te maken met de bijwerkingen van medicamenten en de overtuiging dat een genezing van hun gezondheidsproblemen niet mogelijk is.
Dit onderzoek hield rekening met deze belangrijke factor en onder zocht hoe de inname van het cellulaire voedingsstoffenprogramma invloed had op het algemeen welbevinden en op de levenskwaliteit van de patiënten. De resultaten zijn afkomstig uit gestandaardiseerde vragenlijst waarmee de levenskwaliteit van patiënten kon worden gemeten. Deze lijst wordt meestal gebruikt bij klinische onderzoek; de vragen zijn gericht op het persoonlijk welbevinden van de patiënten. De in het kader van ons onderzoek gebruikte vragenlijst werd op 36 verschillende criteria - met betrekking tot de lichamelijke gesteldheid, de mentale gezondheid, de vitaliteit en andere aspecten - beoordeeld.
De antwoorden op deze vragen werden verwerkt met behulp van een computerprogramma, zodat de resultaten ook met elkaar konden worden vergeleken. Het was zeer hoopgevend hoe patiënten die aan ons onderzoek deelnamen hun levenskwaliteit beoordeelden. De patiënten die het cellulaire voedingsstoffenprogramma volgden, beoordeelden hun levenskwaliteit met twee keer zo hoge waarden als de patiënten uit de controlegroep, die slechts een placebo namen.
Wat betreft een aantal aspecten, bijvoorbeeld het algemeen welbevinden en de mentale gezondheid, traden bij het einde van het onderzoek duidelijk verbeteringen op. Tegelijk vertelden de patiënten uit de controlegroep dat zij zich aan het einde van het onderzoek slechter voelden dan aan het begin.
Bij de patiënten die cellulaire voedingsstoffen innamen, waren in de eindfase van het onderzoek de waarden die zij behaalden voor vitaliteit vier maal hoger dan de controlegroep. Ook wat betreft de mentale gezondheid traden aanzienlijk verbeteringen op.
Patiënten die antidepressiva, sommige antibiotica, medicijnen voor hartziekten, tamoxifen (anti-oestrogenen) en bepaalde andere farmaceutische middelen gebruiken, hebben een verhoogd risico op aritmie en zelfs op een hartstilstand.
6. Conclusies: De resultaten van dit gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek leveren een overtuigend bewijs voor de doeltreffende werking van cellulaire geneeskunde bij een preventieve en ondersteunende behandeling van aritmie. Dit is des te opmerkelijker, omdat de reguliere geneeskunde hiervoor geen oplossing heeft.
Deze medische vooruitgang werd bereikt door de primaire oorzaken van aritmie te verklaren, namelijk het tekort aan bio-energie in de spiercellen van het hart. Het cellulaire voedingsstoffenprogramma dat gedurende dit onderzoek werd gebruikt, leverde voedingsstoffen in de juiste hoeveelheden en samenstellingen. Binnen zes maanden hielpen dit de volgende verbeteringen te bereiken:
Statistisch significant vermindering van de frequentie van klinische meetbare aritmie-aanvallen.
Statistisch significant toename van het aantal patiënten zonder aritmie.
Statistisch significant verlenging van de periodes tussen de aritmie-aanvallen.
Toegenomen gezondheidsverbeteringen bij gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma tijdens een periode langer dan zes maanden.
Sterke toename van het algemeen welbevinden, de vitaliteit en de mentale gezondheid bij gebruik van het cellulaire voedingsstoffenprogramma tijdens een periode langer dan zes maanden.
Dit cellulaire voedingsstoffenprogramma verbetert de gezondheid en levenskwaliteit van patiënten die aan aritmie lijden zonder dat er bijwerkingen optraden, hetgeen bij het gebruik van farmaceutische middelen doorgaans haast onvermijdelijk is.
Dit resultaat is zeer belangrijk, te meer omdat recente, klinische onderzoeken hebben bevestigt dat aritmie-geneesmiddelen - die door meer dan 1.5 miljoen mensen in Noord-Amerika en Europa worden gebruikt - de gezondheid op geen enkele manier verbeteren. Deze geneesmiddelen vergroten zelfs het risico van ernstige complicaties, met in veel gevallen zelfs de dood tot gevolg. Reeds in 1989 werd een klinisch onderzoek waarbij, patiënten aritmie-geneesmiddelen kregen, vroegtijdig afgebroken, omdat uit de eerste resultaten bleek dat na de inname van het geneesmiddel het risico van een hartstilstand bij deze patiënten met een factor 2.5 was toegenomen.
Twee uitgebreide onderzoeken vanuit 2002, waarvan er één in Canada en één in Nederland werd uitgevoerd, bracht vergelijkbare resultaten aan het licht. Uit het onderzoek dat zes jaar duurde en waarbij meer dan 4000 patiënten waren betrokken, bleek dat er bij patiënten die met aritmie-geneesmiddelen werden behandeld sprake was van meer ziekenhuisopnames en een verhoogd sterftecijfer. Bij deze onderzoeken ging het om medicijnen die de hartfrequentie beïnvloeden, bijvoorbeeld digoxine, bètablokkers en calciumkanaalblokkers. Het Europese onderzoek kwam tot dezelfde conclusies.
Het hier beschreven onderzoek toont aan dat aritmie-aanvallen op een natuurlijke wijze kunnen worden verminderd en vermeden door de oorzaken ervan op het niveau van de cellen weg te nemen.
Dr. Rath's cellulaire voedingsstoffenprogramma kan worden beschouwd als een affectieve natuurgeneeswijze, waarvan de doeltreffendheid bij de preventie en ondersteunende behandeling van aritmie klinisch werd bewezen.
Dankwoord
Dit onderzoek werd uitgevoerd bij 35 Duitse gezondheidszorginstellingen. Graag willen wij Frank Kock bedanken voor zijn ondersteuning.
Dit onderzoek werd mede mogelijk gemaakt door de hulp van de vele duizenden patiënten die met behulp van cellulaire geneeskunde hun ziekten hebben overwonnen. Graag willen wij al deze mensen bedanken voor hun hulp bij het verspreiden van de inzichten op het gebied van het cellulaire voedingsstoffenonderzoek en cellulaire geneeskunde.
Dr. Matthias Rath, Hart- vaatspecialist, wetenschapper en Dr. Aleksandra Niedzwiecki, Biochemie.
Bronvermelding
1) M. Rath, Waarom dieren geen hartinfarct krijgen, maar mensen wel, MR Publishing BV 3e druk 2004.
2) Hennessy, S. et al, Britisch Medical Journal 2002, 325, 1070.
Curtis, L.H. et al, American Journal of Medicine 2003, 114, 135-141.
3) AFFIRM Investigators, A comparison of rate control and rhythm control in patients with atrial fibrillation, New Engeland Journal of Medicine 2002, 347, 1825-1833.
**********************************************************************************************
